De keuze van Henk van Os

 

Henk van Os, voormalig directeur van het Rijksmuseum, maakte een keuze uit de collectie van Museum Jan Cunen in Oss. Veertig kunstwerken. Voornamelijk hedendaagse kunst en werken uit de 19de eeuw. Het is een leuke tentoonstelling op de tweede verdieping van het museum. De schilderijen, tekeningen en beelden zijn ingedeeld in verschillende thema’s. Van Os, vooral bekend van tv-programma’s als Beeldenstorm en Museumschatten, plaatst oud en nieuw naast elkaar. Een handige folder leidt je door de tentoonstelling. Vreemd is het Portugees keukeninterieur van Erik Mattijssen. De tekening van Robbie Cornelissen oogt surrealistisch. Lieflijk is het Slapend Meisje van Isaac Israëls. Het portret van Maria Jurgens, geschilderd door Thérèse Schwartze, is imposant. De familie Jurgens woonde eind 19de eeuw in het prachtige museumgebouw. In één zaal staan twee maatschappijkritische installaties. Verrassend. David Bade verbeeldt in drie delen de (moeder)liefde. Het werk van de Brit Graham Hudson bestaat uit onder meer lp’s van een kringloopwinkel in Oss en pallets. Lampen knipperen en de geheimzinnige bromtoon is in een aantal zalen goed hoorbaar.

Info: Henk van Os komt Thuis

 

Advertenties

Boeren, narren en kwakzalvers

 

Feestende boeren, narren, hoeren, dronkenlappen, belastinginners en kwakzalvers. Allemaal te zien op de fraaie tentoonstelling in museum Boymans van Beuningen in Rotterdam. Zo’n veertig schilderijen en hetzelfde aantal prenten uit het dagelijkse leven in de 16de eeuw. De opkomst van de genrestukken in De Nederlanden ontstond door de invloed van het humanisme, de Reformatie en de ontdekkingsreizen. Belangrijk was vooral de havenstad Antwerpen. De pioniers: Jeroen Bosch, Quinten Massijs en Lucas van Leyden. Topstuk op de tentoonstelling is De Hooiwagen van Jeroen Bosch, overgekomen uit het Prado in Madrid. Opgesteld in het midden, ondanks de drukte, voor iedereen goed te zien. De kleine etsen van Lucas van Leyden zijn een lust voor het oog. De enorme doeken met de etende en feestende boeren van Pieter van Aertsen hebben prachtige kleuren. Er valt veel te lachen. Toen, en soms met een beetje uitleg, nu nog steeds. Een absolute aanrader.

Info: Van Bosch tot Bruegel – De ontdekking van het dagelijks leven

 

Zelfportretten in Arnhem

06 05 04 03 02 01

Op de tentoonstelling Spiegeloog in het Museum Arnhem zijn zelfportretten van moderne en hedendaagse kunstenaars te zien. Uit de jaren vóór de Tweede Wereldoorlog. De tijd van het surrealisme, de nieuwe zakelijkheid en het magisch realisme. Met bekende werken, deels uit de eigen collectie, van Carel Willink, Charley Toorop, Wim Schuhmacher, Dick Ket en Willem van Leusden. Veel meer variatie – niet alleen schilderkunst, maar ook fotografie, installaties en film – is te zien bij de hedendaagse kunstenaars. Maar wat willen de makers nu precies met de tentoonstelling? Voor een historisch overzicht is het te mager. De link met de huidige ‘selfie-cultuur’ (je kunt er eentje maken met je favoriete kunstwerk) is flauw en dunnetjes. De teksten bij de tentoonstelling zijn soms hoogdravend en gezwollen. Opmerkelijk feit is dat het genre alle kunststormen heeft overleefd. En gelukkig zijn er ook gewoon fraaie kunstwerken te zien.

Afbeeldingen: Caspar Berger – Else Berg – Willem van Leusden – Wim Schuhmacher – Wouter van Riessen – Anya Janssen.

Info: Spiegeloog – Het zelfportret in de Nederlandse Kunst

Spannende keramiek in Bonnefanten

01  02  03  04  09  06

Ceramix is een unieke tentoonstelling in het Bonnefantenmuseum in Maastricht. De hele tweede verdieping bestaat uit keramiek uit de 20ste en 21ste eeuw. Je kunt uren ronddwalen. Er is veel variatie. De kunstenaars komen uit Europa, Amerika, Japan en Latijns Amerika. De werken zijn ingedeeld in fraaie thema’s, zoals Sacraal en Profaan of Eros en Thanatos. Sommige kunstenaars of groepen hebben een eigen zaal. Er is werk van Rodin, Léger, Miró, Picasso en Karel Appel te zien. De Maneschijn van de anarchist Arturo Marini. De hoofdmoot is hedendaagse keramiek. Die is spannend en verrassend. De mooiste werken zijn tegendraads, een tikkeltje vreemd. De grappige Perfecte Man van Johan Creten knalt door zijn felle kleuren bijna de zaal uit. Het geraamte met de vogel van Carolein Smit is macaber. Blijf je lang kijken, is het net of het skelet zich opricht. Philip Eglin versiert een kleurrijke piëta met moderne symbolen. In de gang hangen vier knalgele mascarons van Thomas Schütte: schrikwekkende hoofden om boze geesten mee weg te jagen. Schütte heeft ook een eigen zaal met in drie stellages zijn prachtige ‘schetsen’ van vrouwenlichamen. Anna Wenzel tovert een vaas om tot een paarsachtig monster. En de figuur van Klara Kristalova lijkt op het lieflijke porselein uit Meissen, maar is onheilspellend. Keramiek is best hot. Info: http://www.bonnefanten.nl