Nieuwe Wilden in Groningen

Provocerend. Rauw. Snel geschilderd. Humoristisch. Enkele steekwoorden voor de Duitse neo-expressionistische schilderijen uit de jaren tachtig. In een prachtige tentoonstelling in het Groninger Museum. Veelal grote doeken. Erg divers. Kunstenaarsgroepen uit Berlijn (Galerie am Moritzplatz), Keulen (Mülheimer Freiheit) en Hamburg. Eenlingen, vrouwen en buitenbeentjes (Gruppe Normal uit Düsseldorf). Sommige kunstenaars speelden jarenlang in punkbandjes. Enerverend om door de zalen te dwalen.

Info: Nieuwe Wilden. Duits neo-expressionisme uit de jaren ’80

Advertenties

Schalckens betoverend kaarslicht

Godefridus Schalcken (1643-1706) was in zijn tijd een succesvol portret- en genreschilder. Na zijn dood is hij vergeten. Het Dordrechts Museum haalt de fijnschilder met een aardige overzichtstentoonstelling een beetje uit de vergetelheid. Hij groeide op in Dordrecht. Kreeg er zijn eerste schilderlessen en woonde in de Wijnstraat. Schalcken is vooral bekend van de voorstellingen bij kaarslicht. Soms met een erotisch tintje. Knap geschilderd. Hij liet als hulp een perspectiefkamertje bouwen met een kijkgaatje. Erg fraai zijn de kleine genrestukken, zoals de haringverkoopster en de jonge vrouw met de wafel. Zijn latere werken, met Bijbelse en mythologische motieven, zijn minder boeiend.

Info: Schalcken. Kunstenaar van het verleiden.

Tekenen naar naaktmodel

Er hangen prachtige prenten. Van Rembrandt en zijn leerlingen. In de tentoonstelling Naakte Waarheid in het Rembrandthuis. In het midden van de zeventiende eeuw waren er twee informele tekenscholen. In het atelier van Rembrandt aan de Jodenbreestraat poseerden zijn leerlingen beurtelings voor elkaar. Ook huurde de meester vrouwen in als naaktmodel. Vaak prostituees. Dat was nieuw. Uitgezakte borsten, vetrollen, rimpels. De modellen werden weergegeven zoals ze waren. Niets werd verhuld. Erg fraai is de oude man van Nicolaes Maes. En Samuel van Hoogstraten steekt met zijn naakte jongens zijn leraar naar de kroon. Een andere groep bestond uit Rembrandts voormalige leerlingen Govert Flinck, Jacob Adriaensz. Backer en Jacob van Loo. De stijl werd gladjes. Sierlijke poses en gracieuze lijnen. Vooral vrouwen. Met als hoogtepunt de vijf tekeningen op blauw papier van Govert Flinck.

Droomlandschap van Rondinone

Het is de leukste tentoonstelling van de afgelopen jaren. Ugo Rondinone in het Boijmans van Beuningen in Rotterdam. In drie ruimten plaats de Zwitserse kunstenaar 45 levensgrote clownsculpturen. En ook nog drie halve cirkels op de muren, een glas-in-lood-klok, zeven clownsschoenen, vier ramen van reflecterend glas, een kaarsstilleven en een transparant spectrumraam. Het geheel is fascinerend! Een soort persoonlijk droomlandschap. De clowns zitten of liggen. Steeds in weer andere houdingen. Met gesloten ogen, droevig, in zichzelf gekeerd. Fel gekleurde clownspakken. Kleine kinderen worden er een beetje bang van. De clowns zijn zo levensecht dat ze elk moment hun ogen kunnen openen om op te staan. Erg grappig is het museumpubliek. De bezoekers flaneren door de sculpturen, buigen zich voorover of gaan naast een clown zitten (ik raad het iedereen aan), soms zelfs liggen. De muur in de gang hangt vol met kindertekeningen van regenbogen. Deze tentoonstelling is een onbetwiste aanrader.

Info: Ugo Rondinone Vocabulary of Solitude

Kunstfotografie in Valkhof

Een grote diversiteit. Kleurrijk. De tentoonstelling Photography Extended III in het Nijmeegse Valkhofmuseum. Het is al weer de derde editie, na 2011 en 2013. Twaalf Nederlandse fotografen laten in totaal zeventig werken zien. In scene gezette foto’s. Grappig zijn de composities van Csilla Klenyánszki. Samengesteld uit keukenspullen. De interieurfoto’s van Marleen Sleeuwits ogen bevreemdend. De geometrische werken van Popol Coumou ademen geheimzinnigheid. De meeste indruk maken de vijf foto’s van Scarlett Hooft Graafland. Met een analoge camera gemaakt. In het Canadese noordpoolgebied en de zoutwoestijn in Bolivia. Prachtige kleuren, een tikkeltje surrealistisch.

Info: Photography Extended III