Christus in een balletrokje

Een bijzondere tentoonstelling in het Noordbrabants Museum in Den Bosch. Hergebruik van heiligenbeelden in de Nederlandse beeldhouwkunst. Na de ontkerkelijking en het Tweede Vaticaans Concilie belanden mariabeelden, crucifixen en gipsen heiligen bij het afval. Ze worden door kunstenaars verzaagd en verspijkerd. Misbruikt of juist gekoesterd? Dat is de centrale vraag van de expositie. De Bossche kunstenaar Jacques Frenken neemt vanaf 1965 symbolisch afscheid van het katholieke geloof. Zijn beelden zijn inventief en grappig. Passen in de zero-beweging van de jaren zestig. Toch blijft er overal een vleugje religie achter. Veel katholieken waren toentertijd echter geschokt. Bijvoorbeeld van de Christus als schietschijf. In de jaren tachtig en vanaf de 21ste eeuw wisselt het beeld tussen twee uitersten. Soms wordt er definitief afgerekend met het propagandamateriaal van de katholieke kerk. Kunstwerken zijn ronduit atheïstisch. Zoals Marijn Morées broodmagere Christus in een balletrokje. Maar er is ook weer een zoektocht naar een nieuwe betekenis van religie. Fraai te zien in het beeld van Marcello Segall. Michelangelo’s piëta bedekt met krekels op een bloedend onderstel waarin nog net een pistool te zien is. Een sublieme moderne vorm van het menselijk lijden.

Info: Verspijkerd en verzaagd.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s