Theatraal, grappig en spottend

Johannes Grützke. Ik had er nog nooit van gehoord. Terwijl in de jaren zestig en zeventig de abstracte en conceptuele kunst hoogtij vierde, bleef de Berlijnse kunstenaar figuratief schilderen. Veelal groot formaat. In het spoor van de oude meesters. Een vleugje Otto Dix en Max Beckmann. Vlezige groepsportretten. Theatraal, grappig. En soms spottend. Dan neemt hij de Duitse maatschappij op de hak. Zoals in Darstellung der Freiheit, waarin twee burgermannen lachend een prostituee over een bankje volgen naar de bosjes. Een bijzondere tentoonstelling in het nieuwe Museum More in Gorssel. Op de benedenverdieping is de collectie zeker ook een bezoekje waard.  Grotendeels overgenomen van de voormalig DSB-eigenaar Dirk Scheringa. Nederlandse realisten. Bekende namen, mooie werken. Van onder meer Jan Mankes, Charley Toorop, Edgar Fernhout, Wim Schuhmacher, Raoul Hynckes, Pyke Koch en Carel Willink.

Info: Johannes Grützke – Der Pinsel hat gesprochen

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s